poëzie

WIT – kort

 

wit is het kenmerk
van alle poëzie
want zo’n rijkdom aan wit
nou dat heeft proza nie

daarom is dichtwerk
ook niet commercieel
je betaalt voor al dat wit
navenant gauw te veel

 

WIT – lang

 

HET ZIT IN HET WIT

men neme wat woorden
en behoorlijk wat wit
plus een goed lopende dreun
waar wat ritme in zit

je wilt dat je gedicht
zich van een versje onderscheidt
zorg daarom dat je iedere zweem
van rijm in je tekst vermijdt

eindrijm of klinkerrijm
binnenrijm of alliteratie
het is allemaal vér gezocht
het is poëtische beroeps-deformatie

wie denkt dat iets moet rijmen
zet zich ook klem in een schema
maar wie echt vrijuit wil dichten
focust beter op een thema

bovendien biedt een thema
ook aan de lezer een basis
zo’n thema communiceert ook
dat het niet voor Sinterklaas is

een thema maakt van de lezer
zelf weer een beetje een poëet
want van alles wat hij in zo’n gedicht leest
had de dichter zelf vaak geen weet

de rest van het dichtwerk
heeft nauwelijks voeten in aarde:
woorden of metaforen hebben
eigenlijk weinig toegevoegde waarde

en ook al lijkt het wat absurd
maar op het eerste gezicht
weerspiegelt zich in de titel
de essentie van een gedicht

de rest is gedoe en leidt maar af
van het puur en maagdelijk wit
waarin uiteindelijk de kern
van alle poëzie besloten zit

 

 

’n volgende keer,

misschien wel meer

HOME